10-09-07

het langverwachte verslag van de IFFM !

5 uur… tijd om op te staan… De avond voordien hadden we Nand naar m’n schoonouders gedaan zodat ik zeker een rustige nacht zou hebben. Om 6u30 zouden we in Brasschaat dan vertrekken richting Ramskapelle. M’n schoonvader die me zou begeleiden had z’n fiets ook al de dag voordien ingeladen zodat we vandaag zeker geen tijd zouden verliezen. Je weet immers nooit of er een file te wachten staat. Dat was niet het geval en iets na achten waren we al in Ramskapelle. Tijd voor een foto van loper en begeleider en dan richting inschrijvingen om m’n borstnummer op te halen. Ook hierna nog een foto mét het borstnummer. Lisbet, Koen, m’n schoonmama en Nand reden vervolgens naar Ieper om er alvast één auto achter te laten zodat we na afloop niet meer terug naar Ramskapelle zouden moeten.

Ramskapelle, een rustig dorpje vlakbij Nieuwpoort, was ondertussen al goed volgelopen. Marathon Ieper 02
loper en begeleider

Niet veel later waren mijn ouders er, samen met Kaat, Marc en Eef. Zij hadden zich grondig voorbereid om te komen supporteren. M’n zus Tine deed het vanop afstand d.m.v. sms. Niet al die boodschappen werden echter tijdens de wedstrijd gelezen, want m’n schoonvader is nog niet zo handig met m’n gsm. Toch bedankt Tine !Even later vertrokken alle fietsbegeleiders naar kilometer 12, waar ze de lopers zouden opwachten. Ik toog naar het startvak en werd al gauw aangesproken door Jan, een andere weblogloper. Hij zou proberen om de 3 uur te halen (en liep uiteindelijk heel knap 3u06'). Nog even later ontmoette ik ook Koen, die aan de wieg stond van de webloglopers. Hij neemt het marathonlopen uitermate serieus, want dit was al z’n vijfde marathon dit jaar, en volgende week loopt hij alweer een M (Leiemarathon). Hij liever dan ik…In Ramskapelle ging een spandoek “We are going for a picnic”, verwijzend naar een slogan die de soldaten bij het begin van WO I meekregen. Het ging niet lang duren en zou een fluitje van een cent zijn… Ook een Marathon wordt vaak onderschat. Iets voor 10u klonk het startschot en zette de marathonmeute zich in beweging. Er volgde een plaatselijk rondje en dan ging het richting Ijzer. Het liep voor mij heel lekker ; té lekker zou blijken. M’n eerste kilometers gingen dan ook rond de 4’30”. Dit had ik niet mogen doen, maar wie ben ik… M’n schema van 3u30’ en 12 km/u lag al van bij het begin aan duigen… Ik nam getrouw om de 20 minuten een pakje squeezy koolhydratengel in en telkens op het uur een hele banaan.Na 8 km kreeg ik een eerste voorteken…  Ik voelde een lichte pijn in m’n linkervoet ; dezelfde pijn als tijdens m’n laatste lange duurloop van 3 uur. De pijn was wel wat minder, maar ik had nu wel nog 34 km voor de boeg… Raar maar waar, nog 2 km verder leek de pijn verdwenen. Na zo’n 10 km zag ik voor het eerst m’n supportersploeg. Al van ver hoorde ik hen m’n naam roepen. Voor de gelegenheid hadden ze allerlei slogans op borden gezet om me aan te moedigen. Dank daarvoor !Even later stond de begeleidersploeg ons op te wachten en kon ik samen verder met m’n schoonvader. Ik zat toen nog netjes binnen m’n schema, maar vanaf kilometer 14 haalde ik de gemiddelde snelheid van 12 km/u niet meer. We naderden Diksmuide (de toren was al een hele tijd in ons gezichtsveld)… Eerst langs de dodengang. Hier ging een desolate stilte, enkel verbroken door de wind (die voor de gelegenheid eens in de rug zat). Aan de Ijzertoren gekomen was er al heel wat meer volk te bekennen. Het ging verder voorbij de PAX-poort. Van Lisbet en co was geen spoor te bekennen. Bleek achteraf dat ze in de file stonden van de toegangsweg naar de Ijzertoren. Het verkeer moest stoppen om de fietsbegeleiders te laten oversteken… Halfweg kwam ik door in 1u43’…Wat later terug m’n ouders, Kaat, Marc en Eef. Luidkeels moedigden ze me aan ; nu met andere bordjes…M’n moeder vroeg hoe het ging. Ik deed teken dat het maar zo zo was.

Aan de Knockebrug ging de slogan ‘I want to go home’, verwijzend naar een soldatenlied uit WO I. Ik had nu ook al een moment waarbij ik me afvroeg wat ik hier in Godsnaam deed. Marathon Ieper 03
Nu stond Lisbet, Koen, m’n schoonma en natuurlijk m’n jongste supporter Nand er wèl ! Hier zat het al goed fout, na amper een goeie 25 km. Aan de drankpost wandelde ik een 50 meter. M’n kuiten en bovenbenen zaten toen al goed zuur…  Er zat niets anders op… ik zou nog dik 16 km moeten afzien. nand en de wind
Nand, goed weggestoken voor de wind

Aan km 28 werd James Duffy met een slogan herdacht. Hij won de Bostonmarathon (één van de oudste marathons ter wereld) in 1911 en sneuvelde hier op 2 april 1915… Waarom ?Ik haalde geen 10 km/u meer… Bij momenten moet het een potsierlijk gezicht geweest zijn. Ik strompelde verder. Aan de Steenstraetebrug op km 32 werd het heel lastig. ‘Ik stik, I’m choking…’ was hier de slogan, verwijzend naar de eerste gasaanval. Hier moest je onder het bruggetje door en dan terug een stukje bergop om de brug over te steken naar de andere kant van de Ieperlee. Onder de aanmoedigende klanken van mijn supporters bereikte ik de overkant.

Marathon Ieper 04
commentaar overbodig...

Even later werd ik voorbijgestoken door een Canadees die liep voor het Diabetes Team Canada. Ik was dus niet de enige die liep voor diabetes. Wat verder stond een vrouw met krampen in de kuiten tegen een boom geleund. Ik riep haar toe van vooral niet op te geven. Ze zou me wat later gezwind voorbijsteken.

Ondertussen was m’n tempo gezakt naar ruim 7 minuten per kilometer. Het zouden er zelfs 8 worden… Aan Boezingebrug zijn traditioneel de meeste opgaves. Van de 335 vertrekkers zouden er dan ook maar 298 aankomen… In Boezinge stond Hans als seingever met z’n neef Marnick. Ze doen dat ondertussen ook al 9 jaar. De familie van Hans stond wat verder aan de drankbevoorrading en riepen me luidkeels toe. Bram gaf me een flesje water en van Dirk kreeg ik een stuk peperkoek. Ondertussen was m’n schoonvader me maar verder aan het aanmoedigen, zeggend dat ik wel zou aankomen en dat Nand me opwachtte aan de Menenpoort. Voor Nand ben ik doorgegaan, maar op een gegeven moment ging het zo traag dat m’n begeleider bijna met z’n fiets in de prikkeldraad viel… Ik besloot van m’n geheim wapen boven te halen. Ik zette m’n ipod op en Walk away van de Sisters of Mercy schalde door m’n hoofd. Ik kreeg een boost en versnelde. Ik haalde enkele lopers in die me even daarvoor waren voorbijgestoken. Een Canadees was beginnen wandelen. Ik riep hem toe ‘Go on !’. Hij liep terug en volgde me. Het ging terug boven de 10 km/u. Even later klonk de Bongo Song… Ik werd gedreven door het ritme. De cola die ik innam op km 37 begon ook energie te leveren. Nog eens m’n supporters… Marc met toeter… Aan km 41 zette ik m’n ipod af. Ik wou zo niet aankomen. We verlieten de Ieperlee en het ging richting centrum. De Canadees uit Ottawa liep zo’n 10 meter voor mij uit. Ik kreeg de Menenpoort in zicht. Supporters riepen me toe. menenpoort
de menenpoort

Ik zag Nand staan in z’n buggy, voor de gelegenheid gestoken in een t-shirt met slogan ‘Opgepast m’n papa komt eraan !’. klaar voor de 195 m
mijn begeleider voor de laatste 195 meter

Onder de Menenpoort was Nand m’n begeleider. Ik liet de tranen de vrije loop en al snikkend gingen de laatste 195 meter in. M’n vader en Kaat liepen mee. Op de grote markt gekomen klonk een overweldigend applaus… Een geweldige ontlading overviel mij. Ik zag Philippe met z’n gezin, die naar Ieper was afgezakt om alle bekenden te zien aankomen. Ik kreeg een felbevochten medaille rond de hals gehangen. met frank spencer
met Philippe op de grote markt van Ieper

Gelukwensen van familie. Gelukwensen van Philippe. Persoonlijke gelukwensen van de organisator van de IFFM, André Migneau. Even wachten op een massage. Vervolgens de massage, al weet ik niet of die veel uithaalt. Heel tevreden dat ik dit gehaald heb. Het waren 16 lange kilometers van afzien en op de tanden bijten. Ik strompel naar de douches in het college en zie er Koen, die er heel fris uitziet na deze Marathon… Fris ben ik niet, maar wel heel gelukkig. M’n laatste Marathon… ’t Was mooi…massage

massage 

In de uitslag sta ik op plaats 224 met een eindtijd van 4u06’19”. Dat is nu niet belangrijk meer. Ik haalde de finish, zodat de sponsors de VDV nu mogen steunen. Ik bezorg ieder hiervoor nog het rekeningnummer.de finish

Dat er op de Marathon geen leeftijd staat bewees de 74-jarige Frans Goossens uit Edegem. Hij ging mij nog voorbij en kwam aan in 3u57'22" !

Vandaag opgestaan met pijn in de linkervoet en stramme spieren. Vandaag een uitnodiging gekregen voor de 25ste Dwars door Hasselt. Ik kijk er al naar uit !

Loop ze,BartClipboard01
Clipboard02
uitslag
Opmerking bij de cijfers : ik drukte in alle emotie m'n garmin te laat af, vandaar de lange 43ste ronde...

17:22 Gepost door Bart | Permalink | Commentaren (12) | Tags: verslaggeving, marathon, iffm |  Facebook |

Commentaren

IFF Nogmaals proficiat en ... NEVER SAY NEVER AGAIN!!!

Gepost door: Koe | 10-09-07

PROFICIAT!! wow Bart, wat een verslag! You did it! Jammer dat het een lastige opgave werd, maar je hebt volgehouden en uitgelopen! Dat kunnen ze je niet meer afpakken man! En wedden dat dit NIET je laatste marathon was? ;-)

Gepost door: Ruthje | 10-09-07

Goed zo, Bart Mooi relaas , Bart.
Fantastisch dat je hebt volgehouden.
Proficiat!

Gepost door: johan | 10-09-07

Mooi Ik feliciteerde je al, maar moet toch zeggen dat dit een héél leuk en mooi verslag is met mooie foto'!

Gepost door: Julie | 10-09-07

In Flanders Fields Knap verslag, Bart.
Hoewel ik je al "live" gefeliciteerd heb, wens ik dit nogmaals blogsgewijs overdoen.
Never say never ...
Wellicht ben je toch iets te snel gestart, maar je hebt toch knap doorgebeten.

Gepost door: frank spencer | 10-09-07

een lange marathon Wanneer het niet super gaat, zijn de 42,195 km hééééél lang. Ik weet dat je hoopte op een snellere tijd, maar de omstandigheden beslisten er anders over. Je hebt in ieder geval flink doorgebeten; da's een dikke proficiat waard. Nand mag fier zijn op zijn papa !

Gepost door: patrick | 10-09-07

Je hebt karakter getoond geweldig gedaan Bart!

Gepost door: Jan | 10-09-07

Is me dat schrikken Met zo'n mooie voorbereiding , waar eigenlijk alles perfect verliep . Misschien toch te snel vertrokken , de marathon begint pas aan km30 , maar chapeau Bart dat ge het nog volgehouden hebt tot aan de finish , ik kan mij uw emoties levendig voorstellen toen je aan de finish kwam en uw zoontje zag , je hebt hem uitgelopen en mag er terecht fier op zijn !!!!

Gepost door: roadrunnerke | 11-09-07

Proficiat Heel knap verslag Bart. Ik heb het met veel plezier gelezen. Je kan nooit op voorhand bepalen hoe een marathon zal lopen. Je voorbereiding was prima verlopen en tijdens de wedstrijd heb je ook doorgebeten. Je mag best fier zijn op je resultaat !

Gepost door: Bart OOMS | 11-09-07

Wat een verslag! Bart! Van harte gefelciteerd met je IFF marathon. Super goed van je! Wat een geweldig verslag heb je gemaakt. Ik zit hier met tranen in de ogen. Die kleine schattige Nand met zijn mooie shirt.
Fantastisch Bart!! Je hebt afgezien, maar ongelooflijk karakter getoond en doorgegaan tot de 42,2!!

Gepost door: Petra | 11-09-07

Alle goeie dingen bestaan uit drie... en je hebt dus nog minstens tijd tot je 74ste! Helaas heb je de te snelle start moeten bekopen, maar troost je, tegen je 74 ste ben je wijs genoeg om die fout niet meer te maken. Een marathon uitlopen is altijd een overwinning, en dat heb je ondanks alle verzuring gedaan! Dus: geniet van je zege!!! Dikke proficiat!!

Gepost door: AnnAlice | 11-09-07

Keigoe!! Hallo Bart
Fantastisch gedaan! Neem dit goed gevoel voor altijd met je mee. Ik ben trots op jou en op je initiatief voor de diabetisvereniging.

Vele groetjes vanuit Kuringen en tot in Hasselt op 14/10.

Vera

Gepost door: Vera | 15-09-07

De commentaren zijn gesloten.